بيان فضائل او نازل شده هر چند مفهوم آن عام و گسترده است ( و بارها گفته‌ايم شان نزولها مفاهيم آيات را محدود نمىسازد ) . ولى از آنجا كه بعضى از مفسران اهل سنت تمايل ندارند فضائل چشمگيرى براى على ع اثبات شود با اينكه او را چهارمين پيشواى بزرگ خود مىدانند ، اما مثل اينكه از اين مىترسند كه اگر در برابر مداركى كه امتيازات فوق العاده على ع را اثبات مىكند ، تسليم شوند ، ممكن است جمعيت شيعه در برابر آنها بپاخيزند و آنها را در تنگنا قرار دهند ، كه چرا ديگران را بر على ع مقدم داشتيد از اين رو بسيار مىشود كه از واقعيتهاى تاريخى چشم مىپوشند ، و تا آنجا كه بتوانند به ايراد در اين گونه احاديث از نظر سند مىپردازند ، و اگر جاى دستاندازى در سند پيدا نكنند ، سعى مىكنند به گونه اى دلالت آن را مخدوش سازند ، اين گونه تعصبها متاسفانه حتى در عصر ما ادامه دارد و حتى بعضى از دانشمندان روشنفكر آنان از اين بر كنار نمانده‌اند . فراموش نمىكنم در گفتگويى كه با يكى از دانشمندان اهل سنت داشتم ، هنگامى كه سخن از اين گونه احاديث به ميان آمد جمله عجيبى اظهار داشت ، او مىگفت به عقيده من ، شيعه مىتواند تمام اصول و فروع مكتب خويش را از « منابع و مدارك و كتابهاى ما » اثبات كند ، چون به قدر كافى احاديثى كه به نفع مكتب شيعه باشد ، در كتب ما وجود دارد ! ولى براى اينكه خود را از همه اين منابع و مدارك يكباره راحت كند ، گفت به عقيده من پيشينيان ما افراد خوشباورى بودند و تمام احاديثى را كه شنيده‌اند در كتب خود آورده‌اند ، و ما نمىتوانيم آنچه را آنها نوشته‌اند به سادگى بپذيريم ! ( البته سخنش شامل كتب صحاح و مسانيد معتبر و درجه اول آنان نيز مىشد ! ) . به او گفتم روش محققانه اين نيست ، كه انسان مكتبى را قبلا روى يك